به بهانه ی کوچ کردن مدت زیادی ننوشتم پیشاپیش از همه ی دوستان عزیزی که لطف میکردن و سر میزدن و البته اینکه تنبلی منو تحمل کردن تشکر میکنم..

ترم جدید شروع شده و منم وارد دانشگاه شدم . تابستونی که به جای سه ماه هشت ماه واسم کش اومده بود بد جوری تنبلم کرد. کارهایی که ازمون میخوان به شدت زیادن و من هم به شدت تر لاک پشت هستم و همین اول بسم الله شبی رو که صبحش چیزی رو باید تحویل بدم تا پنج بیدار میمونم..

سعی میکنم بیشتر از لاف اینجا بنویسم واسه همین ممکنه یه جاهایی روزمرگی هام هم وارد اینجا بشه و البته کسانی که همراهشون نفس میکشم..

پ.ن: ماه و ماهی کادوی عزیزی از طرف تارای نازنینم.

پ.ن: به آرمان عزیز هم بابت دردسر هایی که واسه راه انداختن اینجا بهش دادم: مقسی بوکو

پ.ن: قراره با بچه هایی که حالا بعدا اسماشونو زیاد اینجا میشنوین قالب اینجا رو یه خرده رو به راه کنیم اما خب طول میکشه..

پ.ن: با من باشید!