هفت سین روی میز خانه یمان پهن است.. سبزه اش سبزِسبز ست و رقص شادمانه ی ماهی های کوچکش حس زندگی...

آینه اش روشن ست و قرآنش مقدس.

برق سکه ها بی پولی های آخر ماه را با خنده ای فراموش میکند و سیبش یادآور طعمی ست که شیرین است!

ترمه ام هر کودکی را که به خانه یمان می آید، پای هفت سین می برد و می پرسد که کدام تخم مرغ قشنگتر است؟!

کودک می خندد و هر کدام را که برایش شادی بخش تر است، پاسخ می گوید..

سبزه اش سبز ست و سیبش سرخ. تخم مرغ ها هم شاد.

من با خودم فکر میکنم بعد سیزده از این شور و حال ها کدامشان برایمان باقی می ماند؟

سیزده را که در کردیم با لباسهای دودی سفره را هم جمع می کنیم...