آقای یحیی زاده میگه تو معماری مجبوری یه سری علایق و نیازمندی ها رو در نظر بگیری..دستت بسته ست.. یه جورایی محدودیت داری.. اما تو نقاشی خودتی و بومت! فرصت مناسبیه که خودت و به اثبات برسونی و حرفت رو بزنی.. می خوام خودم رو بکشم، روی بومم.. خالی بشم و جیغ بکشم.. این طوری: آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ قرمز. البته می دونم که این فرآیند یه نمه دیر به نتیجه خواهد رسید اما این حرکت رو شروع می کنم.. واسه تینا بودن..واسه به جا گذاشتن یه من از خودم..

دیگه اینکه به کوری چشم حسودانم که شده می خوام با خواجه حافظ شیرازی برم کلاس صخره نوردی. جناب المپیک هم که رفتم صدات میکنم!! هی طناب جمع کنه!! کجایی ره؟!

البته تا بیست و پنجم که پروژه ی خاکی رو ببندم همه چیز تعطیل فقط حق رویا پردازی رو دارم!!