پری مثل یه خورشید
یه مرتبه درخشید
یه چشمه توی سینه اش
شست غبار کینه اش
یه حس کیف آور
یه اعتماد، یه باور
یه کشف ناگهانی
یه رعد تند آنی
دوید تو قلب و خونش
تا انتهای جونش
.
.
.
خانوم پری مرمری از عشق کاکل زری
نشسته روی اوجی
سوار باد و موجی
ستاره ها توی سرت
چراغونی پیکرت
ببین کجا رسیدی
خوب و بد و چشیدی
صاحب دنیا شدی
خودت یه دریا شدی*

همین روزا نوزدهمین سالگرد قشنگ ترین اتفاق زندگیمه....

تو دنیا اومدی.

*گلی ترقی