این آخریها دوستان من در انواع و اقسام مسابقه ها رتبه ها و مقام های رنگارنگ کسب می کنن و طبق معمول ذوقش رو من میکنم!

اولیش این بود که یکی دو هفته پیش تو صفحه فرهنگ و هنر روزنامه ای اسم کتاب پیمان اسماعیلی عزیز رو بین نامزدهای جایزه ی ادبی گلشیری میبینم. در بخش داستان کوتاهش و به خاطر داستان جیب های بارانی ات را بگرد. همیشه داستانهای پیمان رو خیلی دوست داشتم و همیشه این رو براش تکرار کردم..

یه شب دیگه هم تو یکی از شبهای پائیزی مهران عزیز هم خبر برگزیده شدنش تو کارگاه بنیاد جهانی عکس رو بهم میده و منم مثل دفعه ی قبل بنا میکنم به خوشحالی کردن!

این دفعه هم بعد از یک سلام علیک گرم احساس میکنم که آقای مهربون هم کمی هیجان زده تر از دفعه های پیش به نظر میاد و بعد از فرستادن یه لینک از جانبشون متوجه میشم که ایشون(داریوش رمضانی) هم موفق به کسب جایزه اول بینال "طنز اروپا" "یورو هیومر"شد. البته خودش که میگفت فقط اندکی مسروره! ولی من که خیلی خوشحال شدم... یاد نمایشگاه کاریکاتور "گاهی اوقات"ش میفتم و اینکه خیلی وقته صدای سازدهنیش رو نشنیدم..

با آرزوی موفقیتهای روزافزون برای تک تکشون.