کلی اعصابم از دست خودم خورده و اصلا دوست ندارم باز اینجا بنا کنم غرغر کردن ولی یه چیزی هست که خیلی آزارم میده! اینکه درسه واسم مهم نیست و پایین اومدن نمره هام ناراحتم میکنه نیست! اعصابم از این خورده که اگه درس واسم مهم نیست چی مهمه؟ اگه درس نمی خونم چی کار میکنم؟ ناراحتیم از اینه که وقتی خیلی وقتا به خیلی از هم کلاسی هام پوزخند میزنم که همه روز و شبشون درسشونه و آره زندگیشون یک بعدیه، من زندگیم چند بعدیه؟ چون اصولا نه دنبال درسم نه دنبال هیچ چیز دیگه و از همه بدتر اینکه دنبال ِ دنبال چیزی بودن هم نیستم! و فقط وقتی بی حرکتیم خیلی فشار میاره یکم بهش فکر میکنم..

ماه میره خونه بیتا اینا و تا شونزدهم هم تنهام هم باید بشینم سر دو تا پروژه ی خفن که هنوز بسم الله شونم نگفتم!

.............................................................................................................................................

پ ن: روزمرگی و کسل کنندگی این عکس رو دوست دارم.. نمیدونم بچه هه واقعا گوشش میخاریده یا که مثل من حوصله ش سر رفته بوده؟!

پ ن: مردم هم مثل ما شب امتحان درگیرن به خدا! ما هم شب امتحانهامون همه جور کار نکرده ای کردیم. من جمله تماشای مسابقات شطرنج و واتر پولو و این صوبتا. خسته نباشن. اینم یکی از مزایای شب امتحانه، خوشم اومد از پستش..

پ ن: چند نفری لطف کردن آدرس چند جایی رو واسه تهیه کلاه سرخپوستی دادن که یکیش حوالی سینما فرهنگِ تهران (بخونید خارج!) بود..

پ ن: تجربه ثابت کرده که بهتره تا حد ممکن باقی عمرم از هیچ خری خوشم نیاد..