گفت: _ من و همسالانم جوانی نکرده پیر می شویم.

گفتم: _ آینده پاداش این مشقتها را خواهد داد.

گفت: _ سالهایی را که از دستمان رفته چه کسی به ما پس می دهد؟

نگاهی به من انداخت و گفت: _ من یک زندگی بیشتر ندارم.

……………………………………………………………………..

سیمون دوبووار، همه می میرند، نشر تنویر