لینک رو تو فایل تکست که رو دسک تاپ گذاشتیم save می کنم که وقتی اومدی وبلاگ دختره رو نشونت بدم. یادم رفته بود که از این خونه رفتی و دیگه هیچ دلیلی نداره که عکس ها و خبرها رو از فیس بوک و این ور اون ور تو مای داکیومنت سیو کنم. تو یه تیکه ی بزرگ از منی که حالا کنده شده و من امروز و دیروز بیشتر از هر وقت دیگه ای احساس تنهایی دارم. حالا می فهمم که واسه هر چیز ناراحت نکننده ای چرا این اشکهام تموم نمیشه

............................................

پ ن: و من برای پیدا کردن یه عکس واسه ی این پست پای هر عکس دو تائیمون زار میزنم